Films Wrap Up

De films van januari 2018

In 2018 kwam mijn nieuwe doel ter sprake: meer films kijken. Ik hoor verschillende vrienden juichen om dit nieuwe doel, ook al gaat het een beetje ten koste van mijn leesflow. Ik heb een Pathé abonnement, waardoor ik onbeperkt naar de bioscoop kan (voor een x bedrag per maand, natuurlijk), en ik heb gedeelde abonnementen op Netflix en Videoland. Ook kijk ik nog ouderwets films op DVD, Blue-ray en bij vrienden thuis. Elke maand laat ik jullie graag de films zien die ik die maand heb gezien met mijn mening er kort bij genoemd. In de maand januari keek ik 14 films, waarvan 6 in de bioscoop en 8 thuis.

In de bioscoop:

De eerste film die ik in de bioscoop zag deze maand, was Coco. Samen met mijn zusje en mijn vader ging ik naar de bioscoop en we werden er allemaal compleet verliefd op. Ik had hoge verwachtingen voor deze film, want een nieuwe Disney is altijd goed in mijn ogen, maar dit had ik niet verwacht. Ik was zo blij met deze film en hoe ze hem hebben gemaakt, fantastisch. Echt fantastisch.

Ik mocht deze maand naar de fanscreening van Maze Runner: The Death Cure, die ik daardoor zo’n drie weken voor de releasedatum kon bekijken.  Ik mag ondertussen ook vertellen wat ik er van vond (dat kon eerst nog niet vanwege geheimhouding) en ik vond hem ontzettend tof. Deel één vond ik fantastisch, deel twee viel me tegen, maar deel drie is weer heel erg goed. Vergelijkbaar met de boeken zijn ze niet meer, al sinds film twee natuurlijk niet, maar als je dat loslaat, kun je hier enorm van genieten.

Ik ging eindelijk naar Murder On The Orient Express en ik vond hem geweldig. Het heeft een tijdje geduurd voor ik deze kon bekijken, maar ik ben blij dat ik uit eindelijk nog de moeite heb genomen om hem in de bioscoop te zien. Agatha Christie is natuurlijk een meesterschrijfster en ik ben blij dat deze film zo mooi gemaakt is. Ik heb het boek zelf niet gelezen, maar ik hoop dat de film haar boek genoeg recht toe doet.

Je kon er bijna niet omheen deze maand, maar The Greatest Showman draaide in de bioscoop. Binnen no-time werd dit een complete hit in de bioscopen en het leek wel of iedereen er naartoe wilde gaan. Ik ging ook en – je voelt het misschien al aankomen – ik vond hem niet zo goed. Ik had gehoopt dat het verhaal zich meer op de historie dan op de drama zou richten en ik vond de muziek soms iets te overdreven… Sorry guys, unpopular opinion.

De week erna ging ik naar Huisvrouwen Bestaan Niet in de bioscoop. Ik ging hier met weinig verwachtingen in, alleen dat het een Nederlandse film is en over het algemeen ben ik niet zo’n grote fan van Nederlandse humor. Ik moet dan toch eerlijk bekennen dat deze film enorm meeviel, ik vond hem zelfs oprecht leuk. Ik heb een leuke avond gehad met deze film, want ik heb vaak moeten lachen om de – ietwat schuine – grappen. Geen film om vaker te kijken, maar voor een keertje was hij helemaal mooi!

Ik keek Jumanji: Welcome To The Junge zonder het eerste deel (uit 1995) gezien te hebben, want ik had eerlijk gezegd geen idee dat het een vervolg was. Ik heb dit dus ook echt puur als standalone gezien en eigenlijk vond ik dat prima te doen. Ik vond dit een leuke film, geen spectaculaire, ‘iedereen-moet-hem-zien’-film, maar ik heb me zeker vermaakt met het kijken. Ik keek hem helaas niet in 4D, iets wat ik wel graag had willen proberen!

Thuis:

Ik begon dit jaar met De Scheepsjongens Van De Bontekoe, die toevallig op de televisie was toen ik hem aanzette. Ik had deze film oprecht nog nooit eerder gezien, al is het een echte Nederlandse kinderklassieker. Ik moet zeggen dat ik er niet zo heel veel spannends aan vond, het was vooral voorspelbaar en een beetje vreemd in elkaar gezet. Dit is letterlijk een film waarvan ik blij ben dat ik hem heb gezien.

Mijn vader kwam met het fantastische – uhm – plan om Bon Bini Holland te kijken, de film met de typetjes van Jan Dino. Ik ben geen groot fan van Jan Dino en dat bleek ook deze film weer. Op zich was het grappiger dan ik had gedacht, dat moet gezegd worden. Toch bleef het op heel veel punten steken, vooral op het verhaal. Het was een simpel, voorspelbaar plot en er zat niet veel interessants in. Jammer!

Bad Moms werd me voorgeschoteld toen ik een leuke avond had bij mijn beste vriendin en ze had geen betere film kunnen kiezen. Het is geen hoogstandje wat betreft het plot, het was redelijk voorspelbaar en het verraste me niet. Toch heb ik wel genoten van de film door de slechte humor. Dit is hoe dan ook een heerlijke film voor een meidenavond of voor een avond alleen op de bank. Geen film om vaak opnieuw te kijken, maar ach.

Op een sombere middag in het midden van de maand besloot ik The Boxtrolls op te zetten, een animatie waar ik al lange tijd naar uitkeek. Vol goede moed ging ik er dus in en helaas was dat iets te veel gevraagd. Ik viel zelfs in slaap (!) tijdens de film. Het plot zit op zich redelijk sterk in elkaar, met veel onderliggende thema’s, maar toch was het vooral erg saai en somber uitgevoerd. Niet voor herhaling vatbaar, als je het mij vraagt.

De griep had me te pakken deze maand en dan ben ik altijd op zoek naar ‘makkelijke films’. Omdat ik eerder deze maand Bad Moms had gekeken, dacht Netflix dat ik Renesse vast ook leuk zou vinden. Ehm. Nou. Nee. Wat mij betreft sloeg deze film compleet de plank mis. Het was niet ‘grappig ordinair’, het was gewoon ronduit vies en ongemakkelijk. Nu staat Renesse er ook om bekend dat het er niet heel sjofel op vakantie gaan is natuurlijk en ik verwacht ook zeker dat deze film in de buurt komt van de realiteit, maar dat is nou juist precies de reden dat ik niet warm loop voor dat soort vakanties.

De volgende ochtend keek ik Everything, Everything en dat was gelukkig wél een schot in de roos. Ik werd al verliefd op het boek toen ik het las en wat mij betreft is dit een perfecte boekverfilming. Het is misschien niet op elk moment hetzelfde als het boek en het heeft niet alle momenten uit het boek in de film, maar dit was oprecht prachtig. Ik ben opnieuw verliefd op Olly en ik denk dat ik deze film nog vaak zal bekijken.

Ik had geluk, want 13 Going On 30 kwam in januari op televisie. Deze film had ik ooit wel eens gezien, maar ik kon me er vrijwel niets meer van herinneren. Nadat ik hem gezien had, wist ik weer waarom ik deze film zo leuk vind. Het is zo’n heerlijke, klassieke chicklit. Ik ben gek op dit soort films, dit soort romcoms, en daar is deze film dus geen uitzondering op. Dit soort films kijk ik gerust vaker, heerlijk op een meidenavondje.

Eindelijk had ik de tijd om The Girl On The Train te kijken! Ik las in de zomer van 2016 het boek, wat op dat moment een grote hype was, en ik vond er niet zo veel aan. Al vrij snel had ik in de gaten hoe de vork in de steel zat. Toen deze film begon, moest ik echt even wennen aan de aanpassingen: veel clues uit het boek worden in de film aan het begin al benoemd. Ik vond de film verder niet heel spectaculair, maar ik kan me voorstellen dat als je van Amerikaanse thrillers houdt, je hier wel voor kan gaan zitten. En als je het boek niet gelezen hebt dan. Het was voor mij niet heel spannend meer en ik vond het acteerwerk niet fantastisch, dus geen schot in de roos helaas.

 

Welke film(s) keek jij in januari? Heb je één van de bovenstaande films al gezien?

Over de auteur

Coffee 'nd Cookie

8 Reacties

Klik hier om een reactie te plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Volg me

Aan het lezen

Opgevraagd van Goodreads

Deze reviews kun je verwachten

None yet!

Nieuwsbrief

Archief