Films

De films van februari 2018

In 2018 kwam mijn nieuwe doel ter sprake: meer films kijken. Ik hoor verschillende vrienden juichen om dit nieuwe doel, ook al gaat het een beetje ten koste van mijn leesflow. Ik heb een Pathé abonnement, waardoor ik onbeperkt naar de bioscoop kan (voor een x bedrag per maand, natuurlijk), en ik heb gedeelde abonnementen op Netflix en Videoland. Ook kijk ik nog ouderwets films op DVD, Blue-ray en bij vrienden thuis. Elke maand laat ik jullie graag de films zien die ik die maand heb gezien met mijn mening er kort bij genoemd. In de maand februari keek ik 15 films, waarvan 4 in de bioscoop en 11 thuis.

In de bioscoop:

Ik ging met mijn zusje naar Ferdinand, omdat we die allebei heel graag wilden zien. Eigenlijk voldeed deze film precies aan mijn verwachtingen: het was geen fantastische film om steeds weer opnieuw te zien, maar ik heb er wel van genoten toen ik hem zag. Het heeft hilarische stukjes en een mooi plot, dus dit was zeker leuk. Ik hoop hem ook nog eens in het Engels te bekijken, zodat ik de originele grappen kan horen.

Natuurlijk ging ik meteen naar Fifty Shades Freed toen hij in de bioscoop verscheen, met na film twee toch behoorlijk hoge verwachtingen. Helaas, helaas. Daar ging ik de mist in. Deze film verbleekt echt in het succes van zijn voorganger. Erg jammer en zeker geen slechte film, maar lang niet van het niveau wat ik – en nog vele andere fans – had gehoopt.

Samen met een vriendin en mijn zusje ging ik naar Every Day, de verfilming van het gelijknamige boek van David Levithan. Nu heb ik dat boek niet gelezen – ik weet het, gemiste kans… – maar de film leek me ontzettend leuk en daarom besloot ik maar voor de film in plaats van het boek te kiezen. Ik ben blij dat ik dat heb gedaan, zeker omdat ik hoor dat het een goede boekverfilming is, want de film was tof, maar als boek lijkt hij me nogal langdradig. Ik ben gelukkig niet teleurgesteld door de film!

Als laatste ging ik deze maand naar Game Night, een film waar ik eigenlijk heel weinig van verwachtte. Ik had niet het gevoel dat ik dit ontzettend leuk ging vinden, maar mijn gezelschap wilde hier graag naartoe en ik ging mee. Geloof me: ik had niet beter kunnen wensen. Ik vond dit echt een ontzettend grappige en vreemde film, iets waar ik helemaal aan toe was. Een schot in de roos, wat mij betreft! Niet naartoe gaan als je een tere ziel hebt of niet van dark humor houdt.

Thuis:

Aangezien mijn zusje dol is op high school-films, werd ons Mean Girls aangeraden. Shame on me dat ik dit nog nooit gezien had, maar goed, eens moet de eerste keer zijn. Ik vond dit inderdaad heel leuk, so fetch, Een echte guilty pleasure, geen hoogstaande film vanuit welk opzicht dan ook gezien, maar absoluut de moeite waard geweest. 

Zoals je misschien merkte, keek ik veel films met mijn zusje. We hadden een meidenweekendje en ze wilde heel graag Twilight kijken. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen, als die-hard YA-fan. Het stemde me ook heel goed dat ze het leuk vond om te kijken en dat ze de rest ook graag wil zien. Ik was zelf meer fan van de boeken, maar hey, ze interesseert zich in ieder geval voor dezelfde dingen als ik!

Samen keken we ook Captain America: The First Avenger, maar daar haakte ze al snel op af. Dat snap ik ergens wel. Dit was film 1 van 17 die ik moet (ga?) kijken voor ik naar Black Panther in de bioscoop kan en deze film ligt chronologisch gezien als eerste, dus hier begonnen we mee. Het was heel veel backstory, wat mij betreft ook redelijk saai. Ik hoop dat de andere films leuker zijn, want ik heb er nog 16 te gaan!

Om het weekend goed af te sluiten, keken we Mean Girls 2. Met de redelijk hoge verwachtingen van deel één, was het toch wel een beetje een domper. Deze film is deze leuk als je deel één niet hebt gezien, maar je moet het niet gaan vergelijken. De fetch van de eerste film is er een beetje van af, laat ik maar zeggen. Wel leuk om eens te zien, maar niet voor herhaling vatbaar.

Voor Chicklit.nl recenseerde ik A Gentle Creature, een Russische arthouse film. Ik heb in mijn recensie benoemd dat deze film niet een film is die je ‘s avonds met een handje popcorn gaat kijken. Het is een nadenkfilm, een hele slimme film, die de Russische samenleving heel precies in kaart brengt. De film is fantastisch geregisseerd en uitgevoerd, dus ik vond dit een absolute aanrader als je je in dit genre kunt vermaken.

Iets heel anders dan, want aan het einde van de week was ik toe aan een animatiefilm. Ik keek Puss In Boots en het was ontzettend leuk. Ik was al fan van de Gelaarsde Kat in de Shrek-films, dus ik kon deze spin-off zeker waarderen. Humpty Dumpty is een fantastisch personage en met goede levenslessen in deze film verstopt vind ik dat deze niet mag ontbreken in het animatie-lijstje van films die je nog moet kijken.

‘s Avonds keek ik met het gezin A Bad Moms Christmas, nadat ik vorige maand Bad Moms had gezien. Een beetje misplaatst misschien, zo in februari, maar het was een hele leuke film weer. Dit soort films zijn geen hoogstaande films, maar wél ontzettend leuk. Ik geniet intens van deze slechte humor en de voor de hand liggende verhaallijnen, want het kost me geen energie om te kijken en het maakt me vrolijk. Win-win.

In een opwelling keken mijn moeder en ik The Zookeeper’s Wife. Ik wilde deze film al zien toen hij in de bioscoop draaide, maar het is er nooit van gekomen. Eindelijk kreeg ik de kans en het was me een filmpje, zeg… Zo ontzettend mooi en ontroerend. Ik denk dat deze film nog lang in mijn hoofd blijft spelen, hij heeft diepe indruk op me gemaakt. 

Voor Chicklit.nl recenseerde ik The Only Living Boy In New York. Ik kende de film nog niet voor ik hem opgestuurd kreeg en ik was ook wel een beetje sceptisch. Het volgt een jongen die een relatie aanknoopt met de maîtresse van zijn vader, zo zegt de achterkant van de DVD. Gelukkig had de film iets meer diepgang dan het eerste ogenblik zo leek, maar echt fantastisch vond ik hem niet. Gewoon, oké, denk ik…

Ik vond het boek van The BFG ontzettend leuk, dus de film mocht daar snel op volgen. Ik had de hele film het gevoel dat ik hem al gezien had, want het was echt heel goed gemaakt naar het boek. Dat doet mij, als fervent boekenliefhebber, natuurlijk goed. Ik denk dat de GVR toch wel een plekje in mijn hart heeft veroverd. 

Als laatste keek ik Leap!, ook wel bekend als Ballerina, met mijn zusje. Ook deze film misten we net in de bioscoop, dus was ik blij dat we hem thuis konden kijken. Dit was eigenlijk een hele leuke animatiefilm, wel wat voorspelbaar, maar leuk om te kijken. Ik vind het zo tof hoe de animaties zich met de jaren verbeteren!

 

Welke film(s) keek jij in februari?

 

Over de auteur

Coffee 'nd Cookie

Plaats reactie

Klik hier om een reactie te plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Volg me

Aan het lezen

Opgevraagd van Goodreads

Deze reviews kun je verwachten

None yet!

Nieuwsbrief

Archief